1. راز  عشق در تواضع است .

این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست.

بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است.

میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،

تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت

آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد.

2. راز عشق در احترام متقابل است.

احساسات متغیر اند، اما احترام دو طرف ثابت می ماند .

اگر عقاید شریک زندگی ات با عقاید تو متفاوت است ،

 با احترام به نظریاتش گوش کن .

احترام باعث می شود که او بتواند خودش باشد .

3. راز عشق در این است که

 به یکدیگر سخت نگیرید .

عشقی که آزادانه هدیه نشود اسارت است .

4. راز عشق در این است که

 هر روز کاری کنی که شریک زندگی ات را

خوشحال کند ،

کاری مثل دادن هدیه ای کوچک ،تحسین ،

 لبخندی از روی محبت .

نگذار که جویبار محبت از کمی باران ، بخشکد.

 5. راز عشق در این است که

 رابطه تان را مانند یک باغ ، با محبت تزئین کنید .

بذر علاقه ها و عقیده های تازه را

 بکار که زیبایی بروید .

ضمنا فراموش نکن که باغ را باید هرس کرد ، مبادا

 غنچه های گل پوشیده از علف های هرز عادت شود .

برای اینکه عشق همواره با طراوت بماند فباید به آن

 مثل هنر خلاقانه نگاه کرد .

6. راز عشق در خوش مشربی است .

شوخی با دیگران را فراموش نکن ، در ضمن

 مراقب شوخی هایت هم باش .

شوخی نا پسند نکن . شوخی باید از روی حسن

 نیت باشد ،نه نیشدار .

7. راز عشق در این است که

 حقیقت اصلی عشق ، یعنی تفکر را از یاد نبری .

آیا یک رابطه دراز مدت ، مهم تر از اختلافات

کوچک و زود گذر نیست ؟

8. راز عشق در این است که

 مانع بروز هیجانات منفی در وجودت شوی ،

 و صبر کنی تا خون سردی را دوباره به دست آوری .

با این که احساس جلوه الهام است ، اما شخص

عصبانی نمی تواند چیز ها را با وضوح درک کند .

قلبت را آرام کن .

تنها به این وسیله است که می توانی چیز ها

 را آنگونه که هستند ، در یابی .

9. راز عشق در این است که

 طرف مقابلت را تحسین کنی .

هر گز با فرض این که خودش این چیز ها را

 می داند ،از تحسین غافل نشو .

مشکلی پیش نخواهد آمد اگر بار ها با خلوص نیت

 بگویی : دوستت دارم .

گر چه احساسات بشری به قدمت نسل بشر

 است ، اما کلمات همواره تازه و جوان خواهند ماند .

10. راز عشق در این است که

 در سکوت دست یکدیگر را بگیرید .

کم کم یاد می گیرید که بدون کلام رابطه برقرار کنید .

11. راز عشق در توجه کردن به لحن صدا است

برای تقویت گیرایی صدا ، باید آنرا از قلب برآورید ،

 سپس رهایش کنید تا بلند بشود وبه سمت پیشانی برود

 تار های صوتی را آرام و رها نگه دار .

اگر احساسات قلبی ات را به وسیله صدا بیان کنی ، آن

 صدا باعث ایجاد شادی در دیگری خواهد شد 

12. راز عشق در این است که بیشتر با نگاه حرف بزنی ،

 زیرا چشم ها پنجره های روح هستند .

اگر هنگام صحبت کردن از نگاه استفاده کنی ،

مثل آن است که

 پنجره ها را با پرده های زیبایی بیارایی

و به خانه گرما و جذابیت ببخشی.

13. راز عشق دراین است که

 از یکدیگر انتظارات  بیجا نداشته باشید ،

زیرانقص همواره جزء لا ینفک انسان است

ذهنت را بر ارزشهایی متمرکز کن

که شما را به یکدیگر نزدیک تر میکند

 نه بر مسائلی که بین شما فاصله می اندازد .

14. راز عشق در این است که

 حس تملک را از خود دور کنی .

در حقیقت هیچ کس نمی تواند مال کسی شود .

شریک زندگی ات را با طناب نیاز مبند .

گیاه هنگامی رشد میکند که آزادانه از هوا و نور  آفتاب

 استفاده کند.

15. راز عشق در این است که

 شریک زدگی ات را در چار چوبی که خودت می پسندی

 حبس نکنی .عیبجویی باعث تباهی می شود .

همه چیز را همان طور که هست بپذیر ،

تا هر دو شاد باشید .قانون طلایی این است :

 نقاط قوت را تقویت کن ،

و ضعف ها را نه تقویت کن نه تقبیح .

هرگز سعی نکن با سوزاندن ،

جلوی خونریزی زخم را بگیری .

16. راز عشق در این است که

 هنگام سوء تفاهم ، فقط به این فکر نکنی که

طرف مقابل چگونه ناراحتت کرده است .

در عوض به راه حلی فکر کنی که در آینده

از بروز چنین سوء تفاهم هایی جلو گیری کنی .

17. راز عشق در این است که

 وقتی پیشنهادی به ذهنت می رسد ، به نیاز خودت

برای بیان آن فکر نکنی ،

بلکه به علاقه دیگری به شنیدن آن فکر کنی .

اگر لازم بود ، حتی ماه ها صبر کن

 تا آمادگی شنیدن آنچه را میخواهی بگویی پیدا کند .

18. راز عشق در آرامش است ، زیرا

 آرامش باعث تکامل عشق می شود .

عشق ، هوای نفس و احساست شدید نیست .

عشق انسان ها نسبت به یکدیگر بازتابی از عشق ازلی

 است خداوندگار آرامش کامل

19. راز عشق در این است که

 در وجود یکدیگر عاشق خدا باشید ،

تا همواره علی رغم همه اشتباهات ،

تشنه رسیدن به کمال باشید ،

 چرا که بشر همواره علی رغم موانع فراوان ،

سعی میکند به سمت آرمان های جاودانه حرکت کند .

20. راز عشق در این است که

 محبت تان را بسط دهید تا تبدیل به عشق واقعی

میان دو انسان شود

سپس آن عشق را که دست پرورده پروردگار است

بسط دهید تا بشریت و کل مخلوقات را در بر گیرد .

21. راز عشق در این است که

 به دیگری لذت ببخشی ، و لی عشق را برای لذت

 نخواهی .زیرا عشق حقیقی هوا و هوس نیست .

هر چه نفس قوی تر باشد ، تقاضاهایش بیشتر می شود

 و هر چه تقاضا های نفس قوی تر باشد ،

خودپرستی را در تو بیشتر و بیشتر تقویت میکند .

عشق چهره واقعی خود را در ملایمت و مهربانی آشکار

 میکند ،نه در لذت جویی .

22. راز عشق در مراعات حال دیگری است .

هر قدر که  ملاحظه حال دیگران را می کنی ،

کسی را که دوست داری بیشتر ملاحظه کن .

23. راز عشق در این است که

 جاذبه های خود را با دیگری قسمت کنی .

جاذبه نیرویی لطیف و نافذ است که

 از دیگری دریافت می کنی .

این نیرو تنها با بخشش رشد میکند .

24. راز عشق در ایجاد تنوع در زندگی است .

نگذار که روزمرگی ها

مثل سیم های کوک نشده ساز ،

نغمه زندگی عاشقانه تان را

به نوایی غم انگیز تبدیل کند .

25. راز عشق در این است که

 در هر فر صتی در کنار هم آرام بگیرید ،با هم تنها

 باشید ، و افکارتان را با یکدیگر در میان بگذارید .

لازم نیست برای سرگرم شدن حتما

از محرکات خارجی استفاده کنید .

قرار بگذارید که بیشتر با هم تنها باشید

 تا بتوانید خودتان باشید .

26. راز عشق در این است که با زمانه کنار بیایید .

مایع عشقتان را طوری نگه دارید

 که بتوانید گودالهایی

 را که زندگی پیش پایتان میگذارد ،پر کنی 

27. راز عشق در این است که

 به محبوبتان قدرت و آرامش بدهید

و از او قدرت و آرامش دریافت کنید ، اما نه با اصرار .

28. راز عشق در استواری است .

در فصول مختلف زندگی ،

 عشقتان را مانند کوه بلندی استوار ،

مانند خاک حاصلخیزی پر ثمر

و مانند آفتاب چنان در مرکزیت نگه دارید ،

که همه ستارگان گسترده زمان و فضا به

 دورآن گردش کنند.

سلامی از پشت دیوارهای بلند تنهایی و از ته خاطرات قدیمی ، گلزار شادیهای فراموش

شده ، امید های بلوغ نیافته و سلامی از درون یک وبلاگ از پس یک شیشه و به بلندی

یک فریاد و به امید رسیدن ......

دلم یه چیزی می خواد که نمی دونم چیه ، یه کسی و دوست دارم که نمی دونم کیه

می خوام برم یه جایی که نمی دونم کجاست ، دلم برای چشمای یه غریبه تنگه ، برای

نگاه آشنای چشمای یه غریبه ، دلم می خواد باز خودم و یادم بره ، دلم می خواد نباشم

حل شم تو وجودش ، بودنم و بدم تا باشه نباشم که باشه ، فقط باشه نه مال من نباشه ،

فقط باشه ، دوسم نداشته باش فدای سرت شاید لیاقت ندارم من و بخوای ، چیکار کنم

که اون چشمای نازت یکم باهام مهربون بشه ؟...... ، که لااقل تو خوابم بیای ببینمت ،

که حداقل تو خیالام دوسم داشته باشی ، ......

مهربونم!...من عاشق نبودم ، تو عاشقم کردی ، من عاقل بودم ، عاقل عاقل .......... دل

نداشتم عوضش عقلم و بردی ، همه هوش و حواسم و نه فکر کنی دارم شکایت می کنم

من غلط بکنم ،... فقط یکم درد و دل .... آخه می دونی هیچکی غیر از تو نمی فهمه چی

می گم ،... هیچکی ، .. همه غریبه ان .... آره از تو هم غریبه ترن ، .....

همه مال جایی هستن که اگه من و تو هم نباشیم چیزی کم نمی شه ،.... فدای اونی که

دل مهربونت دستشه ، کاش همیشه مال خودت باشه ، کاش دلت و نشکنه ، کاش قدرتو

بدونه ، قدر نگاه نازتو ، قدر بودنتو ، کاش دلت و نشکنه ، من فدات بشم ،. دوست دارم

مال هر کسی که باشی آرزومه خوشبخت باشی ، الهی من فدای تو چیکار کنم برای تو؟

دیوونه ام دیگه ، ... تو ببخش تو ماهی ، تو تویی ، من که تو نیستم ، تو خیلی بالاتر از

اونی که بخوام این فکرار و کنم ، ........... تو کسی هستی که به من جون دادی زندم

کردی ... پس ....

سپیدهء ی عشقم هرگز غروب نکن که غروب تو

روز مرگ پروازپرندهء عشق منه.....

این روزا که شهر عشق خالی ترین شهر خداست

خنجر نامردی حتی تو دست سایه ها ست

به دادم برس ای اشک  دلم خیلی گرفته

نگوازدوری کی نپرس ازچی گر فته

یه تنهایی٫ یه خلوت ٫ یه سایه بون یه نیمکت

می خوام تنهای تنها باشم دور از   جماعت

هنگام مرگ چادر سیاهی بر رول تابوتم بکشید تا همه بدانند که دست

خالی از دنیا رفته ام . دستانم را از تابوت بیرون بگذاریدتا همه بدانند که

دست  خالی از دنیا  رفته ام . چشمانم را باز بگذارید تا همه  بدانند که

چشم براه عزیزی بوده ام و به معشوقم بگویید اگر نتوا نستم در جشن

 عروس ات شرکت کنم با بپا کردن عزا به قول خود وفا کردم .

قالب یخی روی مزارم بگذارید تا به جای عزیزانم برایم گریه کند و به روی

مزارم هیچ چیز نگذارید تا بی نام و نشان باشم ...

                                                               ( خسته در ره عشق )

آ نگاه که میله های قلبم را به همه نشان دادم ٫ تا هیچ کس جراءت

نگاه به آن را نداشته باشد؟آنگاه که به روی دلم پردهءتاریکیهاکشیدم

تا هیچ کس جراءت نگاه به آن زندان تاریک را نداشته باشد؟

آنگاه که تیغ های تنم را به روی هم سیخ کردم تا هیچ کس جراءت

نزدیک شدن به آن خسته را نداشته باشد؟ آنگاه بود که پیچک سبز

نگاهت به دورمیله های قلبم پیچید و تا اوج سپیدیها رفت و توانست

قفل سخت دلم را بگشاید. او که با خنجر عشق به جان دلم افتاد و

تیغ هارا کند و دلم  را آکنده از لطافتی کرد  که زلال تر  از آب روانی

است...........                             اون تو بودی تو.....................!!

                                  امشب تمام خویش را از غصه پرپر میکنم

                                  گلدان زرد یاس  را  با تو  معطر   می کنم

                                  تو رفته ای ورفتنت یک اتفاق ساده نیست

                                  ناچار این  پرواز  را  این  بار  باور  می کنم

                                 یک شب اگرگفتی برودیگر زدستت خسته ام

                                 آ نشب برای خلوتت یک فکر دیگر می کنم

                                صحن نگاهت را به  روی  اشتیاقم  باز  کن

                               من هم ضریح عشق را غرق کبو تر می کنم

                               شعریست باغ چشم تو  غرق سکوت و آرزو

                               یک  روز  این  شعر  را تا  آخر از بر  می کنم

                              گر چه شکستی عهد را مثل غرور عشق من

                              اما چنان دیوانه ام که با  غمت  سر می کنم

                              زیبا  خدا  پشت و پناه  چشمهای  عا شقت

                              با  اشک و تکرار   دعا  راه تو  را تر  می کنم

کاش بودی تا دلم تنها نبود             تا اسیر غصه ی  فردا نبود

کاش بودی تا نگاه خسته ام         بی خبر از موج و از دریا نبود

کاش بودی تا دو دست عاشقم     غافل از لمس گل مینا نبود

کاش بودی تا زمستان دلم           اینچنین پر سوز و سرما نبود

کاش بودی تا فقط باور کنی          بعد تو این زندگی زیبا نبود

عاشق آن نیست

 که در کنارت باشد

عاشق آن است

که وفادارت

باشد

بي بهانه عاشقت گشتم ولي توسرزنش ازسر مگير   كه از اغاز بر دلم  جزدست پرمهرتوتسكيني نبود

 

سلام به همگی!

ایشاا... نماز روزه هاتون قبول باشه!!!!!!

پیشاپیش عید فطر رو به همتون تبریک می گم!!!

دیروز چند تا شعر از ناصر فیض خوندم که خیلی قشنگ بود دوست دارم شمام بخونین ضرر نمی کنین!!!

آن شب که تنها تو بودی تنها تو در خلوت من

شب را شکستیم و رفتیم تا صبح با صحبت من

ازچشم های تو گفتیم آنجا که آغاز شب بود

گم شد در آئینه های بی انتها حیرت من

می دیدم آن سوی تردید یک باور آشنا را

وقتی که خون گریه می کرد خورشید با غربت من

من بودم و سایه من ، یک عمر کارم همین بود!

آئینه ام را شکستم تا ترک شد عادت من

هر فرصتی دستت آمد چرخاندی ای چرخ،ما را

بگذار تا پای رفتن یکبار هم فرصت من

تنها ترین

هرچند گم هر چند ناپیداترینم

اما میان عاشقان رسواترینم

از من نپرهیز ای سراپا شور و آتش

من نیز در عشق تو بی پرواترینم

من بی تومردابی حصاری در سکونم

وقتی تو جاری می شوی دریاترینم

من بی تو آری ، بی تو، آری،بی تو ! بی تو!

تنهاترین ،تنهاترین ، تنهاترینم

می خواستی زیباترین شعرم تو باشی

اینک ! بخوان شعر مرا زیباترینم

بی تو

مرو!بمان! که دلم تنگ می شود بی تو

نگاه پنجره بی رنگ می شود بی تو

شبی که خلوت من از حضور تو خالیست

صدای شب چه بی رنگ می شود بی تو

تمام فاصله ها با تو می شود نزدیک

همیشه فاصله فرسنگ می شود بی تو

نگاه سنگی من با تو نرم تر از آب

نگاه آب ولی سنگ می شود بی تو

کنار وسعت شب یک ستاره زیبا نیست

برای من که دلم تنگ می شود بی تو

من از اهالی عشقم

نیامدم که بخواهم کنار من باشی

میاناین همه بیگانه یار من باشی

دلم گرفته تر از بغض مهربان شماست

مباد آنکه شما غمگسار من باشی

تو ای ستاره وحشی که کهکشان زادی

مخواه روی زمین بر مدار من باشی

من از اهالی عشقم نه از حوالی جبر

خطاست اینکه تو در اختیار من باشی

ولی نه! من که در اینجا دچار پائیزم

چگونه از تو نخواهم بهار من باشی

تو می توانی از آن چشم های خورشیدی

دریچه ای به شب سرد و تار من باشی

همیشه کوه بمان تا همیشه نام تو را

صدا کنم که مگر اعتبار من باشی

http://www.naghmeh.com/ShowClip.asp?ClipID=232

http://www.angelrays.com/mb/wed7/jl.html

http://www.riversongs.com/flase/romance.html

http://www.riversongs.com/flas1/kiss.html

http://www.riversongs.com/flas1/waltz.html

زير آفتاب جان فرسا

با تو بودن برام سايه پر طراوت بود

وقتي با تو قدم مي ز دم

نگاه عاشقانه ام به خنده ها ي پر مهر تو بود

وقتي به چشمان تو دوخته مي شدم

عاشقانه تو را مي خواندم

اينكه نه براي دل خويش

كه از محبت قلبم معجوني ساخته ام كه با سينه دل برايت مي آورم

گفته ها ي تورا

با فرش نمودنم بر سر شنوايي خود به گرمي پذيرايش بودم

ودر زير چشمانم با ابر هاي باروني ام

اشك شوق را نثارت مي نمودم

مرا با كم لطفي خود نا اميد ساختي

اما من هميشه عاشق تو خواهم بود

تنها اميد ديدارم با تو

از پس اين ابر هاي باروني

صداي نوشته هاي توست

كه تنها نفسهاي باقي مانده ام را

از تو دارم

بمان بامن

 بانوشته هايت اي ابرهاي باروني من

بمان بامن

 با اين

دل ديوونه

صدايي به گوش مي­رسد

صداي آواي دلخسته­اي

که از اعماق وجودش فرياد برمي­آورد

کجايي اي آواره

نشانيت را به من بده

من هم همانند توام

تو را خواهم که ياد و خاطرم باشي

حديث لب صداي خفته­ام باشي

به يادت نيمه شب در دل بگويم

تو را خواهم چراغ راه من باشي

حال به کدامين انديشه سر از خماري برمي­داري

غريبانه به تو مي­نگرم

که هيچ از تو نمي­دانم

که هيچ تو را نمي­شناسم

هيچ هيچ ......................

تو را خواهم که نور چشم من باشي

اسير دل نواي دلبرم باشي

به يادت تا سحر در دل بگويم

تو را خواهم که غمخوار دلم باشي

ديگر زمان به پايان رسيده

انگار عقربه­هاي ساعت زمان را گم کردند

ديگر اميدي به نگاه اين زمان نيست

حال خودت بيانديش

آيا

اين رسم زماني است که

ما به دنبال آنيم

آري اين خودش مي­باشد

کيست که آن را بشکند؟؟؟

من هم يکـــی هستم مثل تــو

اي روزگار دلگيرم از تو

دوستت ندارم كه گنجينه وفايي
دوستت ندارم كه درراستي و صداقت بي همتايي
دوستت ندارم كه در عشق يكتايي
دوستت دارم كه شايسته دوست داشتني

هميشه تنها بهانه ام تو هستي ,هميشه تنها بهانه ام تو خواهي بود هميشه به عشق ديدنت لحظه شماري مي كنم,هميشه با اغوش باز تو را پذيرا هستم. اي مهربانترين,اي اميد لحظه هاي زيبا دوستت دارم.

خيالي نيست !!!

من كه نباشم تو به جاي من نفس ميكشي...

من ستيزم همه مهر

من گريزم همه شوق

 
من شتابم همه شور است و اميد

 من اگر قطره شوم در دل خاک

من اگر سبزه شوم بر سر کوه

يا چو خورشيد نشينم پس ابر

 تو مرا خواهی ديد که ز دور

عطر رخسار تو را می بويم

اگه تو اين دنيا قرار بود جاي یه چيزي باشم    دوست داشتم جاي اشكات باشم           تو چشمات متولد شم            رو پلكات جون بگيرم           رو صورتت جاري شم             رو لبات بميرم...

ميوه ها آواز مي خواندند.

ميوه ها در آفتاب آواز مي خواندند.

در طبق ها، زندگي روي كمال پوست ها خواب سطوح جاودان مي ديد.

اضطراب باغ ها در سايه هر ميوه روشن بود.

گاه مجهولي ميان تابش به ها شنا مي كرد.

هر اناي رنگ خود را تا زمين پارسايان گسترش مي داد.

بينش هم شهريان، افسوس،

بر محيط رونق نارنج ها خط مماسي بود.

***

من به خانه بازگشتم، مادرم پرسيد:

ميوه از ميدان خريدي هيچ؟

- ميوه هاي بي نهايت را كجا مي شد ميان اين سبد جا داد؟

- گفتم از ميدان بخر يك من انار خوب.

- امتحان كردم اناري را

انبساطش از كنار اين سبد سر رفت.

- به چه شد، آخر خوراك ظهر...

ظهر از آيينه ها تصویر  تا دور دست زندگي مي رفت

این چند تا از ترانه های ابی هستش که تقدیم می کنم به همه شمه و دوستداران ابی عزیز !!!!